روزهایم شده اند پُر از خـــــــــــــالی ؛و من هم رفته ام پی ِ بیکاری ِ خودم , دیگر قهوه نمی نوشم..شمع روشن نمی کنم؛ شعر نمی خوانم,به غم ها فکر نمی کنم و تمام ذهنم پُر از بی خیالی ست!نبودنت آنچنان ها که فکرش را می کردم سخت نبود!من در خیالم هم می توانم سرم را لابه لای موهایت ببرم و ببویمش و نفس نفس بزنم,و تو بی حِس در آغوشم بیوفتی. | اما تو در خیالم به قد ِ وقتهایی که بودی دوستم نداری . :[