قد ِ آغوش ِ خودم

از آن بالا
مگر چه می‌بیند ابر؟
می‌ایستد و به حال ما می‌گرید._{..
+صادق رحمانی}

+ ۱۳۸۹/۰۸/۲۷ [الــف]

غلبه می کند
قرصی ِدلم بر لرزش دستانم
وقتی تو را می نویسم_{... ب..}

+ ۱۳۸۹/۰۸/۲۳ [الــف]

در این ناامیدی ِ مطلق
ذره ای امید به من
هدیه کن
تا پلکهای سنگینم
خواب را به من تحمیل نکنند.
محتاجتم._..بهزاد

+ ۱۳۸۹/۰۸/۲۰ [الــف]

روزگار را گذراندم
شاید به خوشی برسم
اما ندانستم همان روزها
روزگار خوش ما بود./

+ ۱۳۸۹/۰۸/۱۹ [الــف]

به ارتفاع ابديت دوستت دارم
حتي اگر به رسم پرهيزکاری های صوفيانه
از لذت گفتنش امتناع كنم.._{رسول یونان}

+ ۱۳۸۹/۰۸/۱۸ [الــف]